Taniec Brzucha w wykonaniu kobiety jest esencją zmysłowowści, tajemniczości, wdzięku, wyrazem kobiecej siły i mocy, seksualności i płodności. Wywodzi się z Bliskiego Wschodu i Afryki Płn, gdzie był celebrowany przez kobiety i dla kobiet - na wszelkich uroczystosciach rodzinnych, przy narodzinach dziecka, co dało mu też przydomek Tańca Narodzin. W obecnych czasach przeksztalcił się on w taniec estradowy i rozrywkowy, ale jego najdalsze korzenie siegają aż do starożytnych rytuałów  egipskich i indyjskich świątyń (kult bogiń). Dlatego też ruchy składające się na ten taniec niosą w sobie glębokie duchowe znaczenie i wlasciwości uzdrawiające. Taniec brzucha pozwala kobiecie siegnąć głębiej niż ograniczenia kulturowe, dotknąć ziemi, uwolnić wspomnienia zmagazynowane w jej ciele oraz radosną fizyczność, ,która prowadzi do mniej sztywnego sposobu życia.
     Kobiety tańcząc i celebruąc swoją kobiecość uczą się akceptować siebie ze swoimi niedoskonałościami, nie przejmując sie wiekiem i wagą, stają się prawdziwie piękne. Rozwijają pewność siebie przez dzielenie się radością tańca, muzyki i artystycznej ekspresji w gronie innych kobiet.
     Mimo nazwy taniec ten angażuje całe ciało, nie tylko brzuch i biodra, tańczony jest na boso, a obficie zdobione staniki i pasy  podkreślaja te części ciała.
     Jest on naturalny dla kobiecego ciała, struktury kości i mięśni. Tancerka uczy się izolować poszczególne części ciała, aby wyrazić je później w tańcu w całkowicie kobiecej i osobistej interpretacji.

     Taniec zawsze był dla mnie rytuałem uwalniającym niewyrażone emocje, oczyszczającym ciało i umysł, łącznikiem potęgującym radość i zbliżenie z ludźmi.
     Tańcem, który okazał się najbliższy tym spontanicznym przeżyciom okazał się orientalny Taniec Brzucha.
     "Brzuch" jest centrum kobiecego systemu, podstawą kobiecego przeżywania i odczuwania świata. Emocjonalny i duchowy wzrost w tym tańcu zaczyna się właśnie tam, a następnie rozprzestrzenia na całe ciało, uwalniając nieoczekiwane energie i blokady. Nie jest to więc tylko seria fizycznych ruchów. Oczywiście musimy się ich nauczyć, ale nie chodzi tu tylko o technikę, ale o przepływ energii w naszych ciałach.
     Dlatego staram się zawsze rozpoczynać moje lekcje od kompletnego relaksu, prostej medytacji oddechowej, kierującej naszą świadomość do Brzucha i wyciszającej chaos myśli. Chcę, aby kobiety weszły  głębiej w odczuwanie swojego ciała. Powolne, rozluźniające ćwiczenia jogi, a następnie kilkuminutowy masaż w parach, daje nam szansę na chwilę dobrego relaksu i poczucie jedności w grupie.
     Po pierwsze musimy poczuć się komfortowo ze swoimi ciałami, aby później wyrazić  elementy techniki w unikalnym dla siebie tylko stylu. Nic lepiej nie dziala na odnalezienie wewnętrznej sily, poczucie piękna i pewności siebie niż Taniec Brzucha.
     Ponieważ w moim życiu szczególną rolę odgrywa więź z naturą i szamańskie postrzeganie świata, moje podejście do tego tańca jest bardzo terapeutyczne-uzdrowicielskie. Mowiono, iż tancerka tańca brzucha jest łacznikiem pomiędzy Ziemią a Wszechświatem, pomiedzy czakramem korzenia i korony. Dlatego też taniec ten sięga glębiej niż ograniczenia kulturowe i nawykowe. Poprzez otwieranie się na własny potencjał i seksualność uwalniamy często długo zamknięty ból, niewiarę w siebie, niedowartościowanie na poziome fizycznym, mentalnym i duchowym.
     Taniec Brzucha jest holistyczny, leczniczy i jest sztuką. Taką wlaśnie wizją chcę się dzielić z moimi uczennicami i spowodować ich wewnetrzną przemianę. Odbiorców tej sztuki chcę zostawić zaczarowanych i przepełnionych pięknem ,szacunkiem dla kobiecej mocy.